تنها خانه ام برای زائران امام رضاست

کم نیستند خانواده هایی که درب های خانه خود را به روی زوار امام رضا(ع) گشوده اند تا بتوانند قدمی در راه علی بن موسی الرضا(ع) بردارند و راه را برای زیارت آقایمان هموار کنند. این افراد حاضرند از جان و مال خود بگذرند اما سعادتی که نصیبشان شده را به هیچ وجه از دست ندهند.

به گزارش نارخبر به نقل از فارس -نفیسه خانلری- خداوند در آیه ۲۹ سوره آل عمران می فرماید: هرگز به مقام نیکوکاران نخواهید رسید مگر از آنچه دوست می‌دارید انفاق کنید. گاهی اوقات خداوند مسیری را پیش روی بندگانش قرار می دهد و چیزهایی را به دل آدم می اندازد که سعادت و برکات آن، تمام دنیا و آخرتمان را می خرد. اینکه خانواده ای با پس انداز خود، اقدام به خرید خانه ای در مشهد می کند تا در خدمت زائران علی بن موسی الرضا باشد و دوستداران آقا با فراغ بال بیشتری بتوانند به زیارت بیایند، شاید به ظاهر اتفاق ساده ای باشد اما برای آن خانواده و تمام زائرانی که به امید آن خانه راهی مشهد می شوند، اتفاقی بزرگ است و آنقدر ارزش معنوی دارد که شاید زبان از گفتنش قاصر باشد. در این گزارش می خواهیم روایت کوتاهی داشته باشیم از خانواده ای که ۱۵ سال است در این راه قدم گذاشته اند و گرچه خود ساکن تهران هستند اما خانه شان همواره در اختیار زوار امام رضا(ع) قرار دارد. حاج آقا قلی پور و حاج خانم گل افشانی، صاحب خانه و بانی این کار خیر هستند. آنقدر متواضعند که راضی کردنشان برای گفت و گو کار آسانی نیست اما سرانجام حاج خانم رضایت می دهند و ما را همراهی می‌کنند.

خانه مان را نذر آقا کردیم

بیشتر از ۵۰ سال است که قدم در راه خیر گذاشته و تا به امروز هرآنچه از دستش برآمده برای کمک به دیگران به کار گرفته. از تهیه لباس و مایحتاج اولیه کودکان بی سرپرست گرفته تا جهاز و سیسمونی و خانه ای که تمام روزهای سال دراختیار زائران امام رضا(ع) است. اگر کسی از دوستان و آشنایان، دلش هوای امام رضا(ع) کند، حتما به سراغ خانواده قلی پور می آید. خانواده ای که با روی باز پذیرای عاشقان علی بن موسی الرضا(ع) هستند و اگر کلید خانه شان دست زائر دیگری نباشد، به هیچ عنوان دست رد به سینه کسی نمی زنند. حاج خانم گل افشانی صحبت هایش را با گذری به ۱۵ سال پیش آغاز می کند. یعنی زمانی که با حاج آقا قلی پور تصمیم به خرید خانه در مشهد گرفتند و هدف بزرگی را نشانه گرفتند.»۱۵ سال پیش راهی مشهد بودیم. یکی از دوستان که در مشهد خانه داشت، کلیدشان را به ما داد و ۱۰ روز در خانه این بزرگوار اقامت داشتیم. در این سفر، خداوند به ما نظر کرد و به دلمان انداخت که خانه ای در مشهد خریداری کنیم که به لطف خودش و آقا علی بن موسی الرضا(ع) این اتفاق افتاد و صاحب خانه شدیم. وقتی خانه را خریدم با حاج آقا قرار گذاشتیم، حالا که خداوند چنین توفیقی را نصیبمان کرده و هر زمان که بخواهیم می توانیم به پابوس آقا بیایم، ما نیز این خانه را نذر امام رضا کنیم و دراختیار دوستان و آشنایان قرار دهیم تا برای زیارت آقا، دغدغه اسکان نداشته باشند و زود به زود به پابوس امام رضا(ع) بیایند. به واقع دلمان می خواست آنچه که داریم را با تمام دوستداران آقا قسمت کنیم و حتی شرایطی را فراهم کنیم تا بعد از فوتمان نیز، درهای این خانه همچنان به روی زائران باز باشد.»

خدمت به زائران آقا، یک توفیق الهی است

گرچه معمولا تعداد متقاضیان استفاده از این خانه زیاد است اما حاج آقا قلی پور، تمام تلاش خود را می‌کند تا کسی ناامید نشود و همه آن هایی که دلشان می خواهد به پابوس آقا بروند، از سفرشان صرف نظر نکنند. حاج خانم در این باره توضیح می‌دهد:« به غیر از دوسال گذشته که کرونا بود، همواره افراد زیادی از دوست و آشنا نزد ما می آیند تا کلید خانه را بگیرند، بنابراین باید با برنامه ریزی جلو برویم تا همه این عزیزان بتوانند از این خانه استفاده کنند. چه بساکه حاج آقا مسئولیت این امر را برعهده دارند و مانند یک مدیر زبده، همه چیز را هماهنگ می کنند. ایشان دفترچه ای مخصوص همین کار دارند و تاریخ رفت و برگشت هر عزیزی را یادداشت می کنند تا بتوانند با زائر بعدی هماهنگ شوند. شاید این هماهنگی ها کمی سخت و زمان گیر باشد اما توفیقی است از جانب خدا که روی چشممان می گذاریم و خادم زوار امام رضا(ع) هستیم.حاج خانم گل افشانی ادامه می دهد:« ما هیچ وقت از خدمت به زائران آقا دریغ نداشته و نخواهیم داشت. خود من بااینکه دیگر توان چندانی ندارم اما هروقت به مشهد سفر می کنم، تمام توانم را می گذارم تا خانه را بطور کامل نظافت کرده و محیط خوبی را برای زائران فراهم کنم. حتی گاهی دوستانی همراهم می آیند و آن ها نیز در این کار کمکم می کنند. خدمت به زائران امام رضا(ع)، یک لطف الهی است و ارزش بسیار بالایی دارد.»

مال دنیا فدای زائران آقا

این خانواده نه میلیاردرند و نه درآمد آنچنانی دارند اما به مدد خود آقا، نه تنها خانه شان را به رایگان دراختیار زائران علی بن موسی الرضا قرار داده اند، بلکه تمام هزینه های جانبی از جمله هزینه های آب و برق و گاز و … را هم خودشان پرداخت می کنند. حاج خانم می گوید:« قبلا گاهی برخی از زائران اگر قبض ها را می دیدند، برای آنکه پرداخت قبض ها به تاخیر نیفتدو زائران بعدی به مشکل نخورند، لطف می کردند و پرداخت را انجام می دادند که به واقع، این ها همه نشان از معرفت الهی در وجود زوار علی بن موسی الرضا دارد. اما الان از وقتی که قبض ها و پرداخت ها ایننترنتی شده، دیگر دغدغه ای برای تاخیر قبض ها نداریم و خود حاج آقا از همین جا قبض ها را پرداخت می کند. واقعا مال دنیا هیچ ارزشی ندارد و تا هرکجا که بتوانیم خادم علی بن موسی الرضا(ع) خواهیم بود.» حاج خانم گل افشانی اما نکته دیگری هم دارد و آن نیز توجه به حال همسایه های خانه شان در مشهد است. او می گوید:”«باتوجه به اینکه افراد مختلفی در خانه ما تردد دارند، دلمان نمی خواهد خدایی ناکرده مزاحمتی برای همسایه ها ایجاد شود، بنابراین همیشه به مهمانان عزیزمان توصیه می کنیم که جمعیت شان برای اسکان در خانه زیاد نباشد و مراعات حال همسایه ها را بکنند تا آن ها نیز از ما راضی باشند. البته خداراشکر، همسایه های خوبی داریم که به امام رضا(ع) ارادتمندند و از کار ما مطلع هستند، بنابراین نهایت همکاری را می کنند.»

هیچ وقت با امام رضا(ع) معامله نکردیم

شاید خیلی هایمان در قبال کارخیری که انجام می دهیم، دلمان می خواهد خداوند نظری ویژه به ما داشته باشد اما حاج آقا قلی پور و حاج خانم گل افشانی اصلا اهل این نوع حساب و کتاب نیستند و فقط برای رضای خود در این راه قدم برمی دارند. حاج خانم می گوید:« هیچ وقت نشده درقبال اینکه خانه مان را دراختیار زوار امام رضا(ع) قرار داده ایم، از خدا یا امام رضا(ع) چیزی بخواهیم. دوست ندارم سر این چیزها با امام رضا(ع) معامله کنم؛ هرچند که ایشان خودشان دریای نور هستند و هرچه از عنایاتشان بگوییم، کم است. به اعتقاد بنده، اصلا مهمترین عنایت آقا این است که ما را نزد خود دعوت می کنند و سعادت زیارتشان هرچند یکبار شامل حالمان می شود.»او ادامه می  دهد:« اینکه خداوند ما را قابل دانسته اند و فرصت چنین کاری را برایمان را فراهم کرده اند، انگار همه چیز به ما داده اند. دعای خیر مهمانان و لبخند آن ها برای ما کافی است. همین که خیرات معنویشان شامل حال ما می شود، توفیقی است که باید شکرگزارش باشیم. البته این حرف ها بدین معنی نیست که هیچ وقت از خدا و امام رضا(ع) چیزی نمی خواهیم اما این کلبه درویشی را واسطه قرار نمی دهیم. خود من هروقت حاجتی داریم اول به خدا توکل می کنم و سپس امام رضا(ع) شفیع قرار می دهم تا خداوند دستمان را بگیرد اما با تمام این احوال اصراری در حاجاتم ندارم و هرآنچه که خداوند صلاح بداند را با جان و دل می پذیریم.»

انتهای پیام/ ت ۳۸۹

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سه × سه =