به گزارش پایگاه خبری تحلیلی نار خبر؛ ماه مبارک رمضان در شهرستان ساوه تنها یک مناسبت عبادی نیست، بلکه جلوه‌ای از فرهنگ، همبستگی اجتماعی و سنت‌های دیرینه مردمی است که نسل به نسل حفظ شده است. مردم متدین این دیار از روزهای پایانی ماه شعبان با خانه‌تکانی و روزه‌داری، به پیشواز ماه مهمانی خدا می‌روند؛ آیینی که نشانه آمادگی روح و دل برای ورود به فضای معنوی رمضان است.

از رسوم شاخص این ماه در ساوه، هدیه دادن به نوجوانانی است که نخستین رمضان دوران تکلیف خود را تجربه می‌کنند؛ به‌گونه‌ای که این روزه‌اولی‌ها تا دریافت هدیه از بزرگ‌ترها افطار نمی‌کنند؛ رسمی زیبا که مشوقی برای انس با عبادت و معنویت به شمار می‌رود.

در گذشته‌های نه‌چندان دور، بیدار کردن اهالی برای سحر با صدای طبل در کوچه‌ها انجام می‌شد و روشن کردن چراغ خانه‌ها نشانه بیداری خانواده‌ها بود؛ سنتی که علاوه بر کارکرد معنوی، موجب همدلی و توجه اهالی به یکدیگر می‌شد.

دید و بازدیدهای بعد از افطار، شب‌نشینی‌های خانوادگی، قرائت اشعار حافظ و سعدی و قصه‌گویی، از دیگر جلوه‌های رمضان در ساوه است که هرچند امروزه شکل ساده‌تری به خود گرفته، اما همچنان بخشی از سبک زندگی رمضانی مردم به شمار می‌رود.

پخت و توزیع غذا میان نیازمندان، برگزاری ختم قرآن در شب‌های بیست‌ویکم و بیست‌وسوم ماه رمضان، قرائت سوره انعام برای اموات، و حضور پررنگ در نمازهای جماعت و محافل انس با قرآن کریم، از دیگر سنت‌های ریشه‌دار این ماه در ساوه است.

بانوان ساوه‌ای نیز با تهیه غذاها و دسرهای سنتی مانند آش‌رشته، حلیم، حلوا و شله‌زرد، رنگ و بوی خاصی به سفره‌های افطار می‌بخشند. همچنین سنت زیبای فرستادن افطاری از سوی داماد به خانه عروس، همچنان در میان خانواده‌ها رواج دارد و نمادی از احترام و پیوند خانوادگی است.

در پایان این ماه پربرکت، مردم ساوه با حضور پرشور در نماز عید فطر، دیدار با بستگان، زیارت اهل قبور و طلب دعای خیر از بزرگان، رمضان را با شکوهی معنوی بدرقه می‌کنند.

انتهای خبر/