به گزارش پایگاه خبری تحلیلی نار خبر؛ یکی از خیابان‌های مشهور ساوه در دهه‌های گذشته، خیابان جمهوری (پهلوی سابق) بود. این خیابان در انتها به رودخانه شهر (معروف به سیل‌گردان) و محل معروف به «شترگلو» ختم می‌شد. شترگلو به این دلیل نامیده می‌شد که کاروان‌های تجاری، شتران خود را آنجا تیمار و بارهایشان را تخلیه می‌کردند (البته وجه تسمیه دیگری هم برای آن گفته شده است).

در سال ۱۳۴۷، همزمان با سفر اشرف پهلوی به ساوه برای افتتاح زایشگاه تازه‌تأسیس، مدرسه‌ای به نام محمدرضا شاه در این خیابان ساخته شد که مدیریت آن بر عهده دکتر احمد فخاریان بود. بعدها این ساختمان تغییر کاربری داد و مرحوم ذوالفقاری آن را بازسازی کرد و به نام مدرسه امام حسین (ع) نام‌گذاری شد.

در دهه ۵۰، خیابان جمهوری بسیار کم‌تردد بود و بیشتر برای برگزاری امتحانات گواهینامه رانندگی استفاده می‌شد.

از ساکنان اولیه آن می‌توان به خانواده‌های حبیبی، سلیمی، پیروز هاشمی و… اشاره کرد. بعدها یکی از بزرگان و خوش‌نامان ساوه، خانه‌ای شکیل و مدرن در این خیابان ساخت که به رونق آن کمک زیادی کرد.

زمین خاکی تختی (که آن زمان به آن «سرزمین» می‌گفتند) هم در این محدوده قرار داشت و محل تمرین و مسابقات فوتبال بین تیم‌های شهر بود. بسیاری از فوتبالیست‌های نام‌آشنای ساوه از همین زمین خاکی پا به عرصه گذاشتند.زایشگاه، دبیرستان و استادیوم تختی سه مکان مهم و ارزشمند این خیابان بودند.

امروزه خیابان جمهوری به یکی از پرترددترین معابر شهر ساوه تبدیل شده است.خیابان دیگری که در گذشته اهمیت زیادی داشت، خیابان فلاحت (سلمان ساوجی فعلی) بود. در ابتدا این خیابان از سمت میدان انقلاب (ملی سابق) ورودی نداشت و بسته بود؛ برای ورود به آن باید از کوچه کنار مسجد و معبر شیب‌دار چهارسوق عبور می‌کردند. بعدها ساختمان‌های مسدودکننده بین میدان و خیابان تخریب شد و ارتباط مستقیم برقرار گردید.در این خیابان، مدرسه ابتدایی سلمان ساوجی قرار داشت که مرحوم احمد مرتجی آن را نوسازی کرد و مدتی نیز مدیریتش را بر عهده گرفت.

در انتهای خیابان، آب‌انباری وجود داشت که آب آن از همه آب‌انبارهای ساوه خنک‌تر بود و در جوار باغ فلاحت قرار گرفته بود.

همچنین کارخانه یخ مرحوم شوقی در همین خیابان بود.به دلیل سکونت کشاورزان و خانواده‌های قدیمی ساوه در این منطقه، خیابان به نام فلاحت معروف شد.

اداره کشاورزی (باغ کشاورزی) نیز در این خیابان قرار داشت و نماد قطب اقتصادی شهر به شمار می‌رفت.مسجد جامع، گنبد چهارسوق، مراکز درمانی و دارویی حیوانات و اداره کشاورزی، خیابان سلمان ساوجی را همواره یکی از پررفت‌وآمدترین خیابان‌های ساوه نگه داشته است.

این خیابان در جنوب شهر، هنوز روح تاریخ کهن ساوه را در خود زنده نگه داشته.شاید برای مهاجران جدید ساوه، دانستن نام‌های قدیمی خیابان‌ها و کوچه‌ها جالب و خاطره‌انگیز باشد.

انتهای خبر/